یکسال‌ل‌ل گذشت و وقت زدن واکسن یکسالگی MMR  مهراد خان رسید با هماهنگی مرکز بهداشت 14 اردیبهشت به اتفاق باباجونی رفتیم.  با اینکه شنیده بودم که این واکسن بر خلاف واکسنای دیگست و از درد و تب خبری نیست ولی باز هم یکم نگرانی داشتم بعد از قد و وزن و بویژه دور سر که خدا رو شکر همه  چی اکی بود خیلی خوب واکسنتو هم زدی فقط اولش یه کوچولو گریه کردی و بعدش دوباره شدی مهراد بلای خودمون. البته خانم بهداشت احتمال داد که ممکنه بعد یه هفته کمی تب کنی و بیحال بشی که امیدوارم اینطور نباشه.

و اما مهراد چیکارا میکنه.

وقتی از سر کار میام معمولا خوابه و بعد صدا و شبه اصواتش که هی بلند و بلندتر تا اینکه تبدیل به جیغ میشه به گوش میرسه تو این فاصله هم تقریبا هرچی تو تختشه رو میندازه پایین به قول خودش دف‌ف‌ف‌تاد ، بالشت، پتو و حتی گاهی شلوار پاشو! موندم طی چه پروسه‌ای این اتفاق میوفته.

گل پسرمون گل رو میشناسه و دائم اشاره میکنه و میگه گل و ظاهرا همه چی رو هم شبیه گل میبینه، بلده دماغ مامانش کدومه ، توپشو میشناسه و میگه توپ.

موقع پوشک کردن خیلی وول میخوره و میخواد شیطونی کنه و مدتهاست که شبا خیلی بیدار میشه و نمیذاره مامانش و باباش که فردا صبح میخوان برن سرکار، یکم استراحت کنند.

چی بودی چی شدی نازنینم وقتی من و بابا جونی داشتیم عکسای تولدتو با هم مرور میکردیم در سالروز تولدت

امروز یک ساله شدی، مامانتم یک ساله که مامان شده و منم یک پدر یک ساله شدم!!

"پدر و مادر" دو واژه ای که تا وقتی نشده باشی اصلا قابل درک نیست ، به هیچ وجه...

الان تازه یه نمه درک می کنم که مادرم و پدرم به چه اندازه زحمت کشیدن و شب بیداری و اضطراب و ... تا اینی شدم که الان هستم و تازه این یک ساله...

گفتنی ها رُ مامانت گفته و من فقط می تونم مهر تایید بزنم و به احترام زحمات شبانه روزیش چیزی از خودم نگم که گفتنش قطره ایه در مقابل دریا...

راستی پسرم!

تولدت مبارک!!

یادته مامان پارسال عید چقدر همه منتظر اومدنت بودیم صداهامونو میشنیدی، گوشمونو چسبونده بودیم به دیوار خونتو بهت میگفتیم کی میای پس؟ پارسال هم در جمع ما بودی اما امسال ملموس‌تر در کنارمون بودی...

 26 اسفند رسیدیم شاهرود خیلی زود لحظه سال تحویل فرا رسید 8 و 44 دقیقه و 27 ثانیه صبح روز سه‌شنبه آهنگ عید از شبکه‌های تلویزیون بلند شد و مهراد بغل مامان در حالیکه شیر می‌نوشید در خواب ناز نیز بسر می‌برد بابا جونی توی حموم، پدر جونی مسجد که مثل همیشه آب دعا بیاره، مادر جونی در حال آماده کردن آش رشته وقت سال تحویل، خاله جونی هم اعلام ثانیه ثانیه شمارش معکوس و دایی جونی هم پشت تلفن در حال تبریک.

پسر نازنینم اولین بهار عمرت مبارک و دومین دندون جلو پائینتم مبارک

تعطیلات خیلی زود سپری شد مهراد کوکوژمون مریض شد تب شدید همه میگفتند از دندونشه بردیمش دکتر، دکتر هم گفت از دندونشه اما بر خلاف همیشه استامینوفن هم کارساز نبود تبش شدیدتر شده بود و توی اون سرما بدنش گوله آتیش، لپاش سرخ و چشای شیطونش آروم، دوباره بردیمش دکتر، اینبار دکتر تشخیص داد که عفونت گوارشیه و ایبو پروفن و آنتی بیوتیک و 2 تا شربت دیگه داد که به بدبختی چند نفره میریختیم تو حلقش، خیلی بد بود دیگه مهراد لب به هیچی نمیزد بجز شیر، حتی مولتی ویتامینش، آب، آبمیوه که همیشه دوست می‌داشت نمیخورد از ههممون کلی انرژی می‌گرفت که یه قاشق چیزی بخوره، یهو دیدیم یازدهم رسید و ما باید برگردیم نفهمیدیم چطوری تعطیلاتمون تموم شد باز صحنه غم‌‌انگیز خداحافظی، که اینبار ناراحتی من بیشتر بخاطر مهراد بود از بغل پدر جون نمیومد و از لب پنجره قطار با اشاره دستش و با گریه‌هاش التماس پدر جون می‌کرد و طول مسیر هم بیتاب بود.

شب رفتیم خونه عمو بزرگه جون با اینکه اولین بار بود مهراد خان غریبی نکرد و سریع مهر خودشو تو دلشون جا کرد. 13 بدر هم با تاخیر به جمع خانواده بابا جون پیوستیم  و .. تعطیلات عید هم به پایان رسید. دوباره سر کار، شیر دوشیدن و پرستار و ...

وقتی از سر کار میامو مهراد منو میبینه

3 فروردین و بدون شرح

اسباب بازیهای مهراد دبه آب و ....

عاشق هر چیز پر سرو صداست

برچسب زمین خوردناش روی پیشونیش

غفلت کنی میخواد بره حموم یا دستشوئی